|
Gerek spor kuruluşlarında gerekse bürokraside aldığımız görevler
sırasında, farklı sektörlerde Konya adına sorumluluk almak
isteyenler bizden talepte bulunduklarında, ülke genelinde sahip
olduğumuz etkileşimden faydalanarak kendilerine her türlü
katkıyı yapmaya çalıştık. Ayrıca görev aldığımız alanlardaki
kuruluşların aylık, yıllık toplantılarının şehrimizde
yapılmasına özen gösterdik. Çünkü biz bu şehrin bir evladı
olarak Konya ile anıldık ve Konyalı Baykan olarak bilindik.
Bu cümleden olmak üzere TSYD Genel Merkezi, Yönetim Kurulu Üyesi
sevgili dostum Recep Çınar’ın daveti ile bir yönetim kurulu
toplantısını Konya’da gerçekleştiriyordu.
Vakit Ramazan vakti olması nedeniyle Sille’de bir iftar yemeği
düzenleyip Konya ekibi olarak misafirlerimizi ağırlayacaktık.
Hoş siz seferilik deyin, biz de evet öyle diyelim;
katılımcılarımızdan pek niyetli olmayıp daha çok iyi niyetli
olanlar olsa da Bektaşi misali iftar sofrası sevabından mahrum
olmamanın önemli bir ayrıntı olduğu bilinci ile ezanı beklemeye
başladık. Menü Konya menüsü ve oruçlu olan olmayan herkes
mecburen vaktin girmesini beklerken bizim Avni ağabey yine yaptı
yapacağını ve ezan “Allahüekber” deyip çorbalara kaşıklar
uzanırken misafir kafilenin tek oruçlusu ağabeyimize…
— Dur başkan,
dedi.
Hepimiz bir taraftan orucumuzu açarken bir taraftan şaşkın bir
şekilde bakınmaya başladık!
— Ne oldu Avni abi?
— Sen oruca nerede niyetlendin?
— Sahuru İstanbul’da yaptım, oruçlu ağzımızla sabah uçağı ile de
Konya’ya geldik!
Tamam işte, dedi Avni ağabey; oruca nerede niyetlendiysen iftarı
oranın vaktinde yapacaksın. Sen bekle, iftar yapma; ancak
İstanbul’un ezanı okunduktan sonra orucunu açabilirsin.
Hemen müdahale etme ihtiyacı hissettim. Abi bırakın yahu nerede
vakit girerse oruç orada açılır; abi hadi aç orucunu desem de
Avni ağabeyin fetvası çok daha etkili olmuştu bir kere.
Televizyonda İstanbul için iftar vakti gelip ezan okunana kadar
abimiz orucunu açmayıp bekledi ve iftarını öyle yaptı.
Sakalımız yoktu sözümüz dinlenmedi diyeceğim ama sözü dinlenenin
de sakalı yoktu ki! |
